L-Project เป็น Code สั้น  ที่เพิ่งคิดได้ไม่กี่วัน  มันย่อมาจาก Love project นั่นเอง

เป็นปฏิบัติการซึ่งต้องการนำพาตัวเองลงคานอันเป็นที่รักเสียที

ที่ผ่านมาเราก็เฝ้าแต่แอบมองบ้าง  มองอย่างเป็นจริงเป็นจังบ้าง ช่างกล้าจริงจริง

ส่ง e-mail บ้าง ส่ง sms บ้าง  เฮ้อ...ยังไม่หยุด

พักหลังเนี่ย  อาการหนัก  กระหน่ำส่ง sms แทบทุกวัน

เฮ้อ...แล้วอาตี๋เค้าจะรู้สึกอย่างไรนะ  จะหงุดหงิดหรือจะรำคาญเรามั้ยนะ

คงไม่มั้ง...มีคนรักก็ดีกว่ามีคนเกลียดนะคะ  ( คิดเค้าข้างตัวเองมากมาก )

อ้อ...ลืมบอกไปว่า  ที่ผ่านมามันเหมือนกับรดน้ำลงบนทะเลทราย เทแล้วหายวับ...ไปเลย 

หรืออีกนัยหนึ่งก็เหมือนเวลาที่เราโทรศัพท์แล้วมีเสียงตอบรับกลับมาว่า

ไม่มีเสียงตอบกลับจากหมายเลขที่ท่านเรียก

เริ่มไม่ไหวล่ะ...เอ sms ที่ส่งไปเนี่ยเค้าอ่านบ้างปะ  หรือว่าเห็นชื่อแล้วลบทิ้งทันที

ไม่ได้การณ์ละ  ต้องเช็ค ( อันนี้กุนซือหนูบอกมา ) 

ทำงัยดีล่ะ  ก็ต้องเปลียนแนว SMS เป็นเชิงต้องมีคำตอบ  คิด...ซิ...คิด..ติ๊กตอก..ติ๊กตอก

นึกออกแล้ว  วันแรงงานนี้เราไม่ได้กลับบ้านนี่หว่า ( มันเปลืองน้ำมัน )

อยู่หอคนเดียว  ไม่มีอะไรทำ  เซ็งและเบื่อแย่เลย

ก็ลองส่ง SMS ไปหาอาตี๋ 

เชิงว่าเราไม่ได้กลับบ้าน  มีหนังสือดีดีหรือหนังดีดีให้หยิบยืมบ้างมั้ย ถ้ามีก็ติดมือมาให้ด้วยนะ...

จากนั้น...ต้องรอดูผลงาน

วันนี้มาทำงานเราก็เข้า meeting ด้วยกันตั้งนาน  ก็ไม่มีวี่แววที่เค้าจะเอ่ยถึงสิ่งที่เราขอเลย

ตกบ่ายก็ยังเงียบอยู่...เริ่มเกิดอาการเซ็ง 

เอาวะ...ตอนจะกลับบ้านเค้าคงจะเอามาให้นะ  รออีกนิดนึง

พอเวลาเลิกงานห้าโมงเย็นปุ๊บ  เราก็เริ่มปิดคอมพิวเตอร์ พลางส่งสัญญาณว่าจะกลับแล้วนะ

เค้าก็ยังเฉยอยู่  ...  ไอ้เราจะเข้าไปทวงถามก็ไม่กล้า

กลัวเค้าบอกว่าหนังสืออะไร  ไม่เห็นรู้เลย...ถึงคราวนั้นคงจะน้ำตาตกใน

ก็ตัดสินใจบอกเด็กๆ ว่าเจ๊จะกลับแล้วนะ  วันนี้จะไปรังสิต   ไม่กล้าชวนเค้าอีกต่างหาก

แล้วก็เดินคอตกลงมาชั้นล่าง  เฮ้อ...เศร้า...

ทันใดนั้น  ก็มีนางฟ้ามาโปรด 

น้องยุ้ยถือหนังสือมาเล่มนึง  แล้วส่งให้เรา  พลางบอกว่า พี่เค้าฝากมาให้ค่ะ

โอ้แม่เจ้า...ดิฉันอยากจะกระโดดแล้วกรี๊ดดังดังด้วยความดีใจ

แต่ก็ต้องเก็บอาการไว้สักหน่อย 

รับหนังสือจากน้องมา  แล้วก็เงียบๆ  เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ทั้งทั้งที่หัวใจนี้เต้นแทบจะทะลุหน้าอกออกมาด้วยความดีใจ

แค่นี้ก็มีสุขแล้ว...เมื่อไหร่นะที่เค้าจะมองเราบ้าง

ว่าแล้วขอไปอ่านหนังสือเล่มนี้ก่อนดีกว่า

......สองเงาในเกาหลี.....

ของทรงกลด  บางยี่ขัน

จะได้นอนรับฝันดี